„SLUDGY URINE” – błotko w pęcherzu, czyli gdy fizjologia staje się problemem

Jak wiecie, metabolizm wapnia różni się pomiędzy gatunkami zwierząt. Króliki biernie wchłaniają wapń z przewodu pokarmowego, a jego nadmiar wydalają z moczem. Skoro więc wydalanie wapnia z moczem jest prawidłowym procesem fizjologicznym, to dlaczego dochodzi do stanu patologicznego?

SLUDGY URINE - to nagromadzenie gęstego, wapniowego osadu w pęcherzu moczowym, który zamiast być wydalany z moczem, zalega i może prowadzić do stanu zapalnego oraz bólu.

RTG - ten wielki, jasny obszar na zdjęciu to mocno cieniujący pęcherz moczowy wypełniony gęstym, a'la smecta moczem

Predyspozycja do powstawania sludgy urine związana jest z wieloma czynnikami, m.in.: - niechęcią do ruchu (otyłość, zwyrodnienia kręgosłupa i stawów, pododermatitis), stanami zapalnymi układu moczowego, zakażeniem Encephalitozoon cuniculi, zbyt małym poborem wody, suplementacją wapnia „na własną rękę” (wapienka zawieszane na prętach klatki, sepia, dodatki do wody) oraz niewłaściwymi warunkami utrzymania (mała klatka, ograniczony ruch). Dlatego tak ogromne znaczenie mają żywienie i warunki bytowe. Zwierzęta utrzymywane samotnie często są mniej aktywne, co sprzyja otyłości i ograniczeniu ruchu. Króliki zdecydowanie chętniej piją wodę z miski niż z poidła. Zbyt małe spożycie wody prowadzi do zagęszczenia moczu, co sprzyja odkładaniu się osadu, powstawaniu kamieni moczowych oraz zwapnieniu nerek. Rzadkie oddawanie moczu zwiększa ryzyko infekcji bakteryjnych pęcherza, ponieważ zmniejsza się jego naturalne „wypłukiwanie”. Z tego powodu jednym z elementów leczenia zapaleń pęcherza jest intensywne nawadnianie oraz podawanie roślin/leków o działaniu moczopędnym. Siano ubogie w zioła, kwiaty, liście i pędy będzie dietą ubogą w wapń. Zbierajmy świeżą trawę, nie bójmy się jej! Doskonale nawadnia organizm królika i ma idealny stosunek wapnia do fosforu.

Początkowe stadium choroby często nie daje żadnych objawów i bywa wykrywane przypadkowo podczas badań kontrolnych (RTG, USG). Regularne wizyty profilaktyczne pozwalają zareagować, zanim problem stanie się bolesny i trudny w leczeniu. Objawy kliniczne pojawiają się dopiero w bardziej zaawansowanym stadium. Królik zaczyna się napinać przy oddawaniu moczu, oddaje go kropelkowo, często z domieszką krwi i o nieprzyjemnym zapachu starego moczu. Częste i nieprawidłowe oddawanie moczu prowadzi do zabrudzenia okolicy podbrzusza i ogona. Sierść jest mokra, lepka, nieprzyjemnie pachnie. Stały kontakt skóry z moczem powoduje podrażnienia i bolesne odparzenia.

Zabrudzona gęstym, cuchnącym moczem okolica cewki moczowej królika

Leczenie polega przede wszystkim na usunięciu przyczyny problemu. W zaawansowanych przypadkach konieczne jest zabezpieczenie pacjenta lekami przeciwbólowymi, wdrożenie antybiotykoterapii (z powodu zapalenia pęcherza) oraz – nierzadko – leczenie stacjonarne. Stosuje się płynoterapię dożylną, a w niektórych przypadkach znieczulenie ogólne, cewnikowanie i płukanie pęcherza z zalegającego osadu. W skrajnych sytuacjach, po ustabilizowaniu pacjenta, konieczne może być chirurgiczne otwarcie pęcherza i usunięcie jego zawartości, gdy doszło już do powstania kamienia moczowego.

UWAGA: W początkowym stadium choroby, zanim dojdzie do silnego stanu zapalnego lub powstania kamieni, bardzo dobre efekty daje delikatna wibracja okolicy brzucha. Pomaga ona w „rozmieszaniu” zalegającego osadu, szczególnie u królików mało aktywnych ruchowo lub niepełnosprawnych. Jest to metoda wspomagająca, nie zastępuje diagnostyki ani leczenia przyczyny.

zdjęcie podczas płukania pęcherza, widoczna duża kropla, gęstego moczu